Περιοδικό Οικονομικής Ψυχολογίας
Τόμος 105, Δεκέμβριος 2024, 102769
Περίληψη
Εξετάζουμε εμπειρικά την αξία των σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων επικοινωνίας για την πρόκληση φιλοκοινωνικής συμπεριφοράς. Στο διαδικτυακό μας πείραμα (N=594), τα μέλη της φιλανθρωπικής οργάνωσης μεταδίδουν ένα τυποποιημένο μήνυμα σε δυνητικούς δωρητές μέσω εναλλακτικών ψηφιακών καναλιών επικοινωνίας που μεταβάλλουν την ποσότητα του μη λεκτικού περιεχομένου (γραπτό μήνυμα στη βασική συνθήκη Text vs. ηχογράφηση φωνής στην Audio vs. βιντεοσκοπημένος λόγος στην Video). Βρίσκουμε μερική υποστήριξη της αρχικής εικασίας ότι τα άτομα γίνονται πιο φιλοκοινωνικά προς τους ξένους όταν οι τελευταίοι γίνονται λιγότερο ανώνυμοι για τους πρώτους. Σε σύγκριση με τη βασική κατάσταση Κείμενο, η επεξεργασία μας με Ήχο προκαλεί σημαντική και ουσιαστική (σχεδόν 40%) αύξηση της μέσης δωρεάς. Ωστόσο, η επίδραση που παρατηρείται στην πλουσιότερη συνθήκη Video έχει μόνο το μισό μέγεθος της επίδρασης στην Audio και οι δωρεές που πραγματοποιούνται σε αυτήν δεν διαφέρουν στατιστικά από εκείνες στις υπόλοιπες συνθήκες. Αποκλείουμε την πιθανότητα αυτές οι επιδράσεις της θεραπείας να προέρχονται από αντιληπτικούς μηχανισμούς με τους οποίους οι αλλαγές στην κοινωνικότητα οδηγούνται από τις διαφορές στην αντίληψη των μελών της φιλανθρωπίας στα ερεθίσματα, υποδηλώνοντας ότι οι επιδράσεις της θεραπείας αποτυπώνουν την εγγενή αξία της μείωσης της ανωνυμίας για την προώθηση της κοινωνικότητας στον ψηφιακό κόσμο.
Adam Zylbersztejn a b, Zakaria Babutsidze c, Nobuyuki Hanaki d e, Marie-Sophie Roul f
English (UK) 
Ελληνικά 
