Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι αυτό που φτιάχνει τη διάθεση ενός ενήλικα δεν λειτουργεί πάντα για ένα παιδί; Μια στοχαστική συζήτηση μπορεί να βοηθήσει έναν ενήλικα να επεξεργαστεί μια αγχωτική μέρα, αλλά η ίδια προσέγγιση μπορεί να αφήσει ένα παιδί ανήσυχο ή αποστασιοποιημένο. Από την άλλη πλευρά, ένα απλό παιχνίδι ή μια παιχνιδιάρικη δραστηριότητα μπορεί να αλλάξει εντελώς τη διάθεση ενός παιδιού, αλλά μπορεί να φαίνεται ασήμαντη σε έναν ενήλικα. Ο λόγος είναι απλός: τα συναισθήματα αναπτύσσονται μαζί μας!
Η συναισθηματική ευημερία δεν είναι στατική. Εξελίσσεται μέσα από την αλληλεπίδραση της βιολογικής ανάπτυξης, των σχέσεων και των εμπειριών ζωής κατά τη διάρκεια της ζωής. Αυτό σημαίνει ότι ενώ η ο στόχος της βελτίωσης της διάθεσης και της ενίσχυσης της ευεξίας παραμένει ο ίδιος, οι στρατηγικές που χρησιμοποιούμε θα πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με την στάδιο ανάπτυξης.
In παιδική ηλικία, τα συναισθήματα συχνά βιώνονται έντονα αλλά εκφράζονται έμμεσα. Τα παιδιά μπορεί να αισθάνονται θλίψη, απογοήτευση ή άγχος, αλλά δεν έχουν τις γνωστικές και γλωσσικές δεξιότητες για να εξηγήσουν πλήρως αυτές τις εμπειρίες. Αντ' αυτού, τα συναισθήματα μπορεί να εμφανίζονται μέσα από συμπεριφορές όπως απόσυρση, ευερεθιστότητα ή δυσκολία συγκέντρωσης. Εξαιτίας αυτού, οι αποτελεσματικές στρατηγικές υποστήριξης της διάθεσης για τα παιδιά συχνά βασίζονται λιγότερο στη λεκτική αντανάκλαση και περισσότερο σε παιχνίδι, δομή και υποστηρικτικές σχέσεις. Το παιχνίδι δεν είναι απλώς αναψυχή. Είναι μια κρίσιμη αναπτυξιακή οδός μέσω της οποίας τα παιδιά εξερευνούν τα συναισθήματα, εξασκούνται στην κοινωνική αλληλεπίδραση και μαθαίνουν δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Οι προβλέψιμες ρουτίνες, οι φροντιστές που ανταποκρίνονται συναισθηματικά και τα θετικά σχολικά περιβάλλοντα βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν σταδιακά αυτορρύθμιση, συναισθηματική επίγνωση και ανθεκτικότητα.
Καθώς τα άτομα περνούν στην εφηβεία και την ενηλικίωση, οι συναισθηματικές διεργασίες γίνονται πιο σύνθετες και πιο στοχαστικές. Οι νέοι αναπτύσσουν ισχυρότερες γνωστικές ικανότητες, που τους επιτρέπουν να αναλύουν τις σκέψεις τους, να εντοπίζουν τα συναισθηματικά ερεθίσματα και να εφαρμόζουν στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι στρατηγικές που περιλαμβάνουν αυτοαναστοχασμό, γνωστικές δεξιότητες αντιμετώπισης, συναισθηματική επίγνωση και καθορισμό στόχων γίνονται όλο και πιο αποτελεσματικές. Οι έφηβοι και οι ενήλικες είναι καλύτερα να διερευνούν το νόημα των εμπειριών, να αμφισβητούν τα μη χρήσιμα μοτίβα σκέψης και να αναπτύσσουν στρατηγικές για τη διαχείριση του στρες.
Η κατανόηση αυτών των αναπτυξιακών διαφορών είναι κάτι περισσότερο από ένα θεωρητικό ερώτημα. Έχει πραγματικές συνέπειες για την πρόληψη και την παρέμβαση. Όταν οι συναισθηματικές δυσκολίες στην παιδική ηλικία αναγνωρίζονται νωρίς και αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο μεταγενέστερων προβλήματα εσωτερίκευσης όπως το άγχος και η κατάθλιψη, καθώς και εξωτερίκευση συμπεριφορών όπως η επιθετικότητα ή η παραβατικότητα.
Τα ζητήματα αυτά βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας που διεξήγαγε η Μαρία Πετρίδου, Λέκτορας Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Λεμεσού. Το έργο της επικεντρώνεται στην κατανόηση πώς οι δυσκολίες εσωτερίκευσης και εξωτερίκευσης μεταφέρονται από την εφηβεία στην ενηλικίωση, ενώ παράλληλα σχεδιάζει προγράμματα πρόληψης και παρέμβασης που υποστηρίζουν ευάλωτους νέους και την επανένταξη των ατόμων που εμπλέκονται στο σύστημα δικαιοσύνης.
Το συμπέρασμα; Η βελτίωση της διάθεσης δεν έχει να κάνει με την αναπαραγωγή του ίδιου τραγουδιού και την εξεύρεση μιας καθολικής λύσης. Πρόκειται για την κατανόηση του σημείου στο οποίο βρίσκεται ένα άτομο στην αναπτυξιακή του πορεία και την ανταπόκριση με τα κατάλληλα εργαλεία τη σωστή στιγμή.
Γιατί όταν προσαρμόζουμε το εγχειρίδιο ανάπτυξης, δεν ενισχύουμε μόνο τη διάθεση, αλλά διαμορφώνουμε πιο υγιείς πορείες ζωής!
Μαρία Πετρίδου, PhD
Λέκτορας Κλινικής Ψυχολογίας, Συντονιστής του Διδακτορικού στην Ψυχολογία
Τμήμα Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Λεμεσού