Σχετικά με αυτό το σεμινάριο

Περίληψη: Οι καταναλωτές συστηματικά γράφουν κριτικές για προϊόντα, με στόχο να βοηθήσουν άλλους καταναλωτές να επιλέξουν το σωστό προϊόν και να αποφύγουν τα λάθος. Ενώ ορισμένες πλατφόρμες κριτικών καθοδηγούν τους καταναλωτές σχετικά με το ποιο περιεχόμενο καθιστά μια κριτική χρήσιμη, καμία πλατφόρμα (απ' όσο γνωρίζουμε) δεν συμβουλεύει τους καταναλωτές σχετικά με τη γραμματική που ενισχύει τη χρησιμότητα. Κατά συνέπεια, οι συντάκτες κριτικών βασίζονται στη γραμματική και τη γλωσσική τους εκμάθηση στο σχολείο και σε υποδείξεις από εφαρμογές γραμματικής. Η ακαδημαϊκή έρευνα σχετικά με τη χρήση της γραμματικής από τους καταναλωτές είναι επίσης πολύ περιορισμένη. Η έρευνά μας στοχεύει να αντιμετωπίσει αυτόν τον περιορισμό εστιάζοντας στη γραμματική φωνή των κριτικών των καταναλωτών. Σε αντίθεση με τη διαίσθηση των συντακτών κριτικών και τις συμβουλές των γραμματικών, αποδεικνύουμε ότι οι κριτικές που είναι γραμμένες σε παθητική φωνή είναι πιο χρήσιμες από εκείνες που είναι γραμμένες σε ενεργητική φωνή. Η διαπίστωση αυτή θα βοηθήσει τους καταναλωτές να γράφουν πιο χρήσιμες κριτικές. Θα ενημερώσει επίσης τους αναγνώστες των κριτικών σχετικά με το γιατί βρίσκουν τις κριτικές με παθητική φωνή πιο χρήσιμες από τις αντίστοιχες με ενεργητική φωνή, παρά τη δημοφιλή αντίληψη ότι η παθητική φωνή πρέπει να αποφεύγεται και να προτιμάται η ενεργητική φωνή. Τα ευρήματα ενισχύουν την κατανόηση των ακαδημαϊκών για τον ρόλο της γραμματικής στη συμπεριφορά των καταναλωτών και συμβάλλουν έτσι στην αναδυόμενη θεωρία για τη γλώσσα των καταναλωτών.

Σύντομο βιογραφικό: Ο Vivek είναι αναπληρωτής καθηγητής ποσοτικού μάρκετινγκ και ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο McGill του Καναδά. Είναι επίσης επίκουρος αναπληρωτής καθηγητής της επιστήμης των δεδομένων στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, ΗΠΑ. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος από το Ivey Business School του Καναδά και δύο μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών, έναν από το Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison, ΗΠΑ, και το Indian Institute of Management Lucknow, Ινδία. Ο Vivek ερευνά επί του παρόντος τον τρόπο με τον οποίο οι φορείς της εταιρικής διακυβέρνησης (π.χ. οι πωλητές ανοικτής αγοράς, οι ακτιβιστές (long side) θεσμικοί επενδυτές, οι ΜΚΟ που κατέχουν μη χρηματοοικονομική συμμετοχή και οι εργαζόμενοι) διαμορφώνουν από κοινού τις δράσεις της επιχείρησης και πώς αυτό επηρεάζει τους καταναλωτές.